GİT...

Git,
Elbette acı verir bana,
Yıkılmış, virane bir köy olurum
Ama Botan gibi yine de sevmeye devam edeceğim seni...
Sevgi bir denizken, illaki girmeye gerek yok,
Hele bir kıyısında gez ve dalgalarından birisi ayağını öpmeye görsün
İşte o zaman tutuşur tüm bedenin
Bazen o denizin kokusu bile yanmaya kafi
Ama ben virane edip gittiğin yıkıntıda değil...
Gözlerinin diyarinda gezeceğim hep
O gözler ki har denizinin yaratıcısı olan
Yanmama sebep olan, yarattığın denizin kıyısından hiç ayrılmayacağım
Ayrıca bilesin şimdiden,
Bir şiir kattın bana.
Yani demem o ki, sen gitsen de bendesin hep...
Güle güle,
Git...

War BOTAN
01/03/2017-Wan